Кога го гледаме современиот автомобил, ретко размислуваме колку е истражуван и внимателно дизајниран секој елемент од неговата конструкција. Особено тоа им се однесува на браниците, чие време како „декоративни метални прачки“ одамна е минато. Денешните пластични браници се резултат на низ иновации во материјалната наука – а еден од клучните научници зад ова е Едвард „Ед“ Н. Креске.
👨🔬 Кој беше Ед Креске?
Американски научник во служба на Exxon во времето од 1961 до 1993 година.
Добитник на Charles Goodyear Medal поради својот придонес кон развојот на полиелен-пропилен еластомери и EPDM термопластични еластомери – материјали кои длабоко влијаат во автомобилската индустрија, вклучувајќи браници.
Неговите термопластични материјали (особено EPDM-базираните) се интегрална компонента во структурите на современите автомобилски браници, кои мораат да бидат лесни, отпорни на удар и способни за апсорпција на енергија.
🔧 Како неговите откритија влијаеле врз пластичните браници?
До 1970-тите и 80-тите, по воведувањето на регулативи за одржување на целосна функционалност на возилото при удари до 5 милји/ч (~8 km/h), производителите бараа енергија-абсорбирачки материјали кои можат да се деформираат и вратат во форма без континуирано оштетување.
EPDM и слични термопластични еластомери кои разви Креске имаат идеална комбинација од еластичност, отпорност на удари, термостабилност и процесабилност, што овозможи машки индустриска примена на пластични фасции за браници.
🛠️ Зошто Креске е релевантен пример?
Пластичните браници во современите автомобили најчесто се изградени од PC/ABS, polypropylene и термопластични еластомери зад нив.
Ед Креске ги разви првите комерцијално успешни полиелен-пропилен еластомери, кои се компоненти во много системи за амортизација, вклучувајќи и браници.
Токму овие материјали овозможија т.н. „flexible fascia“ – бои со пластични панели кои се бојадисуваат во бојата на каросеријата и апсорбираат удари без да се скршат.
✅ Заклучок
Едвард Н. Креске е еден од научниците чие дело лежи во срцето на модерната технологија за пластични браници. Тој создаде ткаенини од еластични, термопластични материјали кои можат да се користат за безбедни, стилски, лесни и економични браници. Без неговиот придонес, многу отупани и тврдокорни рани материјали не би ја поддржале моменталната индустриска трансформација.
